Rennen - vliegen & vertragen

Je wordt wakker en je hoofd staat al gelijk aan.Je hebt zoveel gedachten. Je zucht, moedeloos wordt je ervan. Want het zijn niet eens altijd "dit moet ik niet vergeten" gedachten. Het is gewoon een vermoeiende brei geworden van van alles;- wat er gedaan moet worden- wanneer & hoe- wat als / stel datMaar ook zorgelijke gedachten;- hoe moet ik het voor elkaar krijgen? Ik trek dit niet meer.- frustrende gedachten over hoe je het allemaal zo graag anders zou willen, maar dat je "hier toch telkens weer in belandt".

Lees meer »

Grenzen stellen; je weet het allemaal zo goed...

Uitgeblust, opgebrand en uitgeteld, zo voel jij je nu… Je lijf verkrampt en de tranen branden achter je ogen.Het voelt alsof je de controle tussen je vingers voelt wegglijden. Dat maakt je enorm onzeker en vreet energie van je. Dit houd je zo niet vol. Er moet verandering komen.. alleen je weet gewoon niet waar te beginnen. 

Lees meer »

Sociale druk

Met een (te) strakke broek aan, buig je naar voren en wring jij je voeten in die toffe (oncomfortabele) pumps. Met een zucht kom je omhoog en vraag jij jezelf af? Wáárom trek ik niet gewoon een normale broek aan met een leuke sweater en mijn toffe gympies.Vandaag staat er een vergadering gepland op het hoofdbureau en jouw verwachting is dat iedereen goed gekleed die kant op gaat. Bij aankomst parkeer jij de auto en zoek jij naar je lippenstift in je overvolle handtas. Gevonden!Terwijl je in het spiegeltje kijkt en je lippen stift, spreek je met jezelf af dat je bij thuiskomst jezelf eerst omkleed alvorens je de kinderen van school haalt. Je stapt uit de auto en loopt, iet wat wiebelig, op je pumps naar de vergaderzaal.

Lees meer »